ஆரம்பகால ஆரம்ப கால தமிழர் அரசியல்

ஜி.ஜி. பொன்னம்பலம்-

தந்தை செல்வநாயகம் 

ஆகியோரின் அரசியல் நிலைப்பாடு, செயற்பாடு, தேர்தல் ஆதரவு, ஒப்பந்தங்கள், தோல்விகள், மாற்றங்கள் ஆகியவற்றை அடிப்படையாகக் கொண்டு வரிசைப்படுத்தி.

காலவரம்பு: 1944–1977

இது முக்கியமாக இருவரும் தமிழர் அரசியலில் பரப்பில் அவர்கள் வகித்த பாத்திரம் என்ன என்பதை சுருக்கமாக பார்ப்போம். 

I.1944-1947

தமிழர் அரசியலின் புதிய கட்டம்.

1944-தமிழ்க் காங்கிரஸ் உருவாக்கம்

29 ஆகஸ்ட் 1944 அன்று ஜி.ஜி. பொன்னம்பலம் தலைமையில் அகில இலங்கைத் தமிழ்க் காங்கிரஸ் (ACTC) உருவாக்கப்பட்டது.

இது இலங்கையின் தமிழர்களின் அரசியல் நலன்களை ஒருங்கிணைத்து நாடாளுமன்ற அரசியலில் முன்வைக்க உருவாக்கப்பட்ட முக்கியமான அமைப்பாக இருந்தது. பொன்னம்பலம் அதன் தலைவராக இருந்தார். 

அதே காலகட்டத்தில் தந்தை செல்வநாயகமும் தமிழ்க் காங்கிரஸ் இயக்கத்துடன் இணைந்தார்.

இங்குதான் இருவரின் அரசியல் பயணம் ஒரு கட்டத்தில் ஒன்றாக இருந்தது.

1945 - சோல்பரி ஆணைக்குழு

பிரிட்டிஷ் அரசு இலங்கைக்கான புதிய அரசியலமைப்பை உருவாக்க சோல்பரி ஆணைக்குழுவை நியமித்தது.

ஜி.ஜி. பொன்னம்பலம் தமிழர்களின் முக்கிய அரசியல் பிரதிநிதியாக முன்வந்து:

 50=50  -Balanced Representation

என்ற கோரிக்கையை முன்வைத்தார்.

அதாவது:

சிங்களப் பிரதிநிதிகளுக்கு 50%

தமிழர்கள் உள்ளிட்ட சிறுபான்மையினருக்கு 50%

என்ற அமைப்பு.

இதன் நோக்கம், எண்ணிக்கையில் பெரும்பான்மையாக உள்ள ஒரு இனத்தால் நாடாளுமன்ற அதிகாரம் முழுமையாகக் கைப்பற்றப்படுவதைத் தடுப்பதாக பொன்னம்பலம் விளக்கினார். 

இங்கே முக்கியமான அரசியல் வேறுபாடு

பொன்னம்பலம் அப்போது முன்வைத்த கேள்வி:

பெரும்பான்மை ஆட்சி என்ற பெயரில் சிறுபான்மை மக்களின் அரசியல் பாதுகாப்பு எவ்வாறு உறுதி செய்யப்படும்.

என்பதாக இருந்தது.

II. 1947

முதல் நாடாளுமன்றத் தேர்தல்

1947 தேர்தல் தமிழர் அரசியலில் முக்கியமான திருப்பம்.

அகில இலங்கைத் தமிழ்க் காங்கிரஸ் வடக்கில் குறிப்பிடத்தக்க வெற்றியைப் பெற்றது. வட மாகாணத்தின் 9 தொகுதிகளில் 7 இடங்களை ACTC வென்றது என வரலாற்று பதிவுகள் குறிப்பிடுகின்றன. 

ஜி.ஜி. பொன்னம்பலம்

யாழ்ப்பாணத் தொகுதியில் போட்டியிட்டு வெற்றி பெற்றார்.

தந்தை செல்வநாயகம்

காங்கேசன்துறை தொகுதியில் ACTC சார்பில் போட்டியிட்டு வெற்றி பெற்றார். 

இதனால் இருவரும் தமிழ்க் காங்கிரஸ் சார்பில் ஒரே அரசியல் அணியில் நாடாளுமன்றத்திற்குள் நுழைந்தனர்.

III. 1948

சுதந்திரமும் குடியுரிமைப் பிரச்சினையும்

1948இல் இலங்கை சுதந்திரம் பெற்றது.

அதே ஆண்டு Ceylon Citizenship Act No.18 of 1948 நிறைவேற்றப்பட்டது. இது குடியுரிமையைப் பெறுவதற்கான புதிய சட்ட அடிப்படையை உருவாக்கியது. 

இதன் பின்னர் இந்திய வம்சாவளித் தமிழர்களின் குடியுரிமை மற்றும் வாக்குரிமை பிரச்சினை தீவிரமான அரசியல் விவாதமாகியது.

ஜி.ஜி. பொன்னம்பலம்

ஆரம்பத்தில் இந்தச் சட்டத்திற்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்தார்.

ஆனால் அதன்பின் ஒரு முக்கியமான அரசியல் முடிவை எடுத்தார்:

டி.எஸ். சேனாநாயக்க தலைமையிலான அரசாங்கத்தில் இணைந்தார்.

1948 செப்டம்பர் 3 அன்று தொழில், தொழில்துறை ஆராய்ச்சி மற்றும் மீன்பிடித்துறை அமைச்சராகப் பொறுப்பேற்றார். 

இதுவே பின்னர் ஏற்பட்ட பிளவின் முக்கிய காரணமாக அமைந்தது.

IV. 1949

தமிழரசுக் கட்சியின் பிறப்பு.

1949இல் ஜி.ஜி. பொன்னம்பலம் அரசாங்கத்தில் இணைந்த முடிவை எதிர்த்த தந்தை செல்வநாயகம், சி. வன்னியசிங்கம், ஈ.எம்.வி. நாகநாதன் உள்ளிட்டோர் தமிழ்க் காங்கிரஸிலிருந்து பிரிந்தனர்.

18 டிசம்பர் 1949 அன்று இலங்கைத் தமிழரசுக் கட்சி (ITAK / Federal Party) உருவானது. 

இதிலிருந்து இரு வேறு அரசியல் பாதைகள்:

ஜி.ஜி. பொன்னம்பலம்

அரசாங்கத்துடன் ஒத்துழைத்து அதிகாரத்தில் பங்கேற்று மக்களுக்கான நடைமுறைப் பணிகளை முன்னெடுப்பது.

தந்தை செல்வநாயகம்

அதிகாரப் பதவியை விட தமிழர்களுக்கான அரசியல் அதிகாரப் பகிர்வு மற்றும் பிராந்தியத் தன்னாட்சியை முதன்மைப்படுத்துவது.

என்ற இரண்டு அணுகுமுறைகள் உருவாகின.

V. 1950–1952

இரண்டு அரசியல் அணுகுமுறைகளின் சோதனை

1950–51

தமிழரசுக் கட்சி தனது அடிப்படை கோட்பாடாக சமஷ்டி அரசியலை முன்வைத்தது.

அதாவது, மத்திய அரசில் மட்டும் அதிகாரம் குவிக்காமல், தமிழர்கள் பெரும்பான்மையாக வாழும் வடக்கு–கிழக்குப் பகுதிகளுக்கும் அரசியல் அதிகாரம் வழங்கப்பட வேண்டும் என்ற கோட்பாடு.

1952 தேர்தல்

இங்கே மிகவும் சுவாரஸ்யமான அரசியல் நிலை உருவானது.

தந்தை செல்வநாயகம் காங்கேசன்துறையில் போட்டியிட்டு தோல்வியடைந்தார்.

ஜி.ஜி. பொன்னம்பலம் யாழ்ப்பாணத்தில் மீண்டும் வெற்றி பெற்றார். 

அதாவது:

1952இல் மக்கள் ஆதரவு முழுமையாக செல்வநாயகத்தின் பக்கம் இருந்தது என்று கூற முடியாது.

அது ஒரு முக்கியமான வரலாற்று உண்மை.

VI. 1953–1955

தமிழர் அரசியல் போட்டி தீவிரமடைகிறது.

ஜி.ஜி. பொன்னம்பலம் அமைச்சராகத் தொடர்ந்தார்.

அவரது அமைச்சுப் பொறுப்புக் காலத்தில்:

* காங்கேசன்துறை சீமெந்து தொழிற்சாலை

* பரந்தன் இரசாயனத் தொழிற்சாலை

* வாழைச்சேனை காகிதத் தொழிற்சாலை

போன்ற தொழில்துறை முயற்சிகள் முன்னெடுக்கப்பட்டதாக வரலாற்றுப் பதிவுகள் குறிப்பிடுகின்றன. 

இது பொன்னம்பலத்தின் அரசியலில் ஒரு முக்கிய அம்சம்:

அவர் நாடாளுமன்றப் பிரதிநிதித்துவத்தை அரசியல் உரிமை மட்டுமல்லாமல் அபிவிருத்தி மற்றும் அரசாங்க அதிகாரத்தின் மூலம் மக்களுக்கான திட்டங்களுடன் இணைத்தார்.

மறுபுறம், செல்வநாயகத்தின் அரசியல்:

தமிழர்களின் நீண்டகால அரசியல் அதிகாரப் பாதுகாப்பு இல்லாமல் அபிவிருத்தி மட்டும் போதாது

என்ற திசையில் நகர்ந்தது.

VII. 1956

மிகப் பெரிய அரசியல் திருப்புமுனை

1956 தேர்தல் இருவரின் அரசியல் வரலாற்றிலும் மிக முக்கியமான ஆண்டு.

அந்தத் தேர்தலில் தமிழரசுக் கட்சி தமிழர் பகுதிகளில் மிகப்பெரிய அரசியல் சக்தியாக உருவெடுத்தது.

ITAK 10 ஆசனங்களைப் பெற்றது; ACTC ஒரு ஆசனத்திற்கு மட்டுமே குறைந்தது. 

காங்கேசன்துறை.

செல்வநாயகம்:

14,855 வாக்குகள் -வெற்றி. 

யாழ்ப்பாணம்

ஜி.ஜி. பொன்னம்பலம்:

8,914 வாக்குகள் -வெற்றி.

ஆனால் அவரது முக்கிய போட்டியாளர் ITAK-இன் ஈ.எம்.வி. நாகநாதன் 7,173 வாக்குகளைப் பெற்றார். 

அதாவது:

ஜி.ஜி. பொன்னம்பலம் இன்னும் தனிப்பட்ட தொகுதியில் வெற்றி பெற்றிருந்தார்.

ஆனால் மொத்த தமிழர் அரசியல் பிரதிநிதித்துவத்தில் ITAK மிகப்பெரிய சக்தியாக மாறியது.

இதுவே “மக்கள் அரசியல் ஆணை” பற்றிய விவாதத்தில் மிக முக்கியமான தேர்தல் தருணம்.

VIII. 1956 - “சிங்களம் மட்டும்”

1956இல் Official Language Act No.33 of 1956 மூலம் சிங்களம் அரசின் அதிகாரப்பூர்வ மொழியாக்கப்பட்டது.

தமிழரசுக் கட்சி இதற்கு எதிராக சத்தியாக்கிரகப் போராட்டத்தை முன்னெடுத்தது. 

தந்தை செல்வநாயகத்தின் அரசியல் இப்போது:

நாடாளுமன்றம்- மக்கள் போராட்டம் - அகிம்சை எதிர்ப்பு

என்ற வடிவத்தை எடுத்தது.

IX. 1957

பண்டாரநாயக்கா–செல்வநாயகம் ஒப்பந்தம்.

இது தமிழர் அரசியல் வரலாற்றின் மிக முக்கியமான ஒப்பந்தங்களில் ஒன்று.

1957 ஜூலை 25/26 அன்று பிரதமர் எஸ்.டபிள்யூ.ஆர்.டி. பண்டாரநாயக்காவுக்கும் தந்தை செல்வநாயகத்துக்கும் இடையே ஒப்பந்தம் ஏற்பட்டது. 

அதில்:

வட மாகாணம் ஒரு பிராந்தியமாக அமைதல்.

கிழக்கு மாகாணம் ஒன்று அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட பிராந்தியங்களாக அமைதல்.

பிராந்தியங்கள் இணைவதற்கான வாய்ப்பு.

பிராந்திய சபைகளுக்கு குறிப்பிட்ட அதிகாரங்கள்

* நிலம் மற்றும் குடியேற்றம்

* விவசாயம்

* கூட்டுறவு

* கல்வி

* சுகாதாரம்

* தொழில்

* மீன்பிடி

* வீடமைப்பு

* சாலை

* நீர்

* மின்சாரம்

* வரி மற்றும் கடன்

போன்ற விடயங்கள் இடம்பெற்றன. 

இது சமஷ்டி அரசியலமைப்பு அல்ல என்பதை கவனிக்க வேண்டும்.

ஆனால் மத்திய அரசிலிருந்து பிராந்தியங்களுக்கு அதிகாரம் வழங்கும் ஒரு முக்கியமான அரசியல் முயற்சி.

X. 1958

ஒப்பந்தத்தின் கைவிடல் மற்றும் இன வன்முறை.

1958 ஏப்ரலில் பண்டாரநாயக்கா-செல்வநாயகம் ஒப்பந்தம் அரசியல் அழுத்தங்களின் மத்தியில் கைவிடப்பட்டது. 

அதே ஆண்டு நாடு முழுவதும் கடுமையான இன வன்முறை ஏற்பட்டது.

தமிழரசுக் கட்சி தடைசெய்யப்பட்டது; செல்வநாயகம் உள்ளிட்ட தலைவர்கள் கைது செய்யப்பட்டனர். 

இதன் விளைவாக:

தமிழர்களின் அரசியல் உரிமைகளை பேச்சுவார்த்தை மூலம் பெற முடியுமா?

என்ற கேள்வி மேலும் தீவிரமடைந்தது.

XI. 1959–1960

1959இல் பண்டாரநாயக்கா படுகொலை செய்யப்பட்டார்.

1960ஆம் ஆண்டு இரண்டு நாடாளுமன்றத் தேர்தல்கள் நடைபெற்றன.

மார்ச் 1960

செல்வநாயகம் காங்கேசன்துறையில் வெற்றி பெற்றார்.

ஜூலை 1960

மீண்டும் வெற்றி பெற்றார். 

இதிலிருந்து ஒரு முக்கியமான விஷயம் தெரிகிறது:

1952இல் தோல்வியடைந்த செல்வநாயகம் 1956 முதல் தனது தொகுதி மக்கள் ஆதரவை தொடர்ந்து தக்கவைத்துக் கொண்டார்.

XII. 1961

தமிழரசுக் கட்சியின் சத்தியாக்கிரகம்

1961 ஜனவரியில் தமிழரசுக் கட்சி அரசின் மொழிக் கொள்கைக்கு எதிராக மாபெரும் குடியியல் ஒத்துழையாமைப் போராட்டத்தை ஆரம்பித்தது.

யாழ்ப்பாண கச்சேரி உள்ளிட்ட அரச அலுவலகங்களுக்கு முன்பாக சத்தியாக்கிரகம் நடத்தப்பட்டது.

பின்னர் அரசு அவசரநிலையைப் பிரகடனப்படுத்தி இராணுவத்தைப் பயன்படுத்தியது; தமிழரசுக் கட்சித் தலைவர்கள் மற்றும் செயற்பாட்டாளர்கள் கைது செய்யப்பட்டனர். 

இது செல்வநாயகத்தின் அரசியல் வரலாற்றில் முக்கியமான தருணம்:

அவர் ஆயுதப் போராட்டத்தை அல்ல; அரசியல் எதிர்ப்பு, சத்தியாக்கிரகம், குடியியல் ஒத்துழையாமை ஆகியவற்றை பயன்படுத்தினார்.

XIII. 1962–1964

இந்த காலகட்டத்தில் தமிழர் அரசியல் பிரச்சினைக்கு நிரந்தர அரசியலமைப்புத் தீர்வு கிடைக்கவில்லை.

ஜி.ஜி. பொன்னம்பலத்தின் அரசியல் செல்வாக்கு 1950களின் தொடக்கத்தை ஒப்பிடுகையில் குறைந்திருந்தது.

செல்வநாயகம் மறுபுறம் தமிழரசுக் கட்சியின் பிரதான தலைவராகத் தொடர்ந்தார்.

XIV. 1965

டட்லி–செல்வநாயகம் ஒப்பந்தம்

1965 மார்ச் 24 அன்று பிரதமர் டட்லி சேனாநாயக்காவுக்கும் செல்வநாயகத்துக்கும் இடையே ஒப்பந்தம் ஏற்பட்டது.

இதில்:

தமிழ் மொழி.

வடக்கு மற்றும் கிழக்கில் நிர்வாகம் மற்றும் பதிவுகளுக்குத் தமிழ் பயன்படுத்த நடவடிக்கை.

நீதிமன்றம்.

வடக்கு–கிழக்கில் நீதிமன்ற நடவடிக்கைகளில் தமிழ் பயன்படுத்துவதற்கான ஏற்பாடுகள்.

மாவட்ட சபைகள்.

மாவட்ட சபைகளை அமைத்து அவற்றிற்கு குறிப்பிட்ட அதிகாரங்கள் வழங்குதல்.

நிலம்.

வடக்கு–கிழக்கில் நிலப் பகிர்வில்:

1. மாவட்டத்திலுள்ள நிலமற்றவர்கள்

2. வடக்கு–கிழக்கைச் சேர்ந்த தமிழ் பேசும் மக்கள்

3. பிற குடிமக்கள்

என்ற முன்னுரிமை ஏற்பாடு. 

XV. 1965–1968

ஒத்துழைப்பு -ஆனால் முழுமையான நடைமுறைப்படுத்தல் இல்லை

இந்தக் காலத்தில் தமிழரசுக் கட்சி அரசாங்கத்திற்கு ஆதரவு அளித்தது.

இங்கே செல்வநாயகத்தின் அரசியல் நடைமுறையில் ஒரு முக்கியமான மாற்றத்தைப் பார்க்கலாம்:

எதிர்ப்பு மட்டும் அல்ல.

நிபந்தனையுடனான அரசியல் ஒத்துழைப்பு.

இதனால் செல்வநாயகத்தின் அரசியலை வெறும் “எதிர்ப்பு அரசியல்” என்று மட்டும் வரையறுப்பது சரியாகாது.

அவர்:

கோரிக்கைகளை முன்வைத்து. பேச்சுவார்த்தை நடத்தி.ஒப்பந்தம் செய்து. நடைமுறைப்படுத்தலை எதிர்பார்த்து

நாடாளுமன்ற அரசியலைத் தொடர்ந்து பயன்படுத்தினார்.

ஆனால் டட்லி–செல்வநாயகம் ஒப்பந்தத்தின் முக்கிய அம்சங்கள் முழுமையாக நடைமுறைப்படுத்தப்படவில்லை.

XVI. 1967–1969

ஜி.ஜி. பொன்னம்பலத்தின் சர்வதேசப் பங்கு

1967 முதல் 1969 வரை ஜி.ஜி. பொன்னம்பலம் இலங்கை அரசின் ஐக்கிய நாடுகள் பொதுச்சபை பிரதிநிதித்துவத்தை வழிநடத்தினார். 

இதிலிருந்து அவரது அரசியல் பங்கு முற்றிலும் மறைந்துவிட்டது என்று கூற முடியாது.

ஆனால் தமிழர் அரசியலின் மக்கள் இயக்க மையம் இப்போது பெருமளவில் தமிழரசுக் கட்சியின் பக்கம் நகர்ந்திருந்தது.

XVII. 1970

புதிய அரசியலமைப்பு மாற்றத்தின் காலம்

1970 தேர்தலில் ITAK மீண்டும் குறிப்பிடத்தக்க பிரதிநிதித்துவத்தைப் பெற்றது.

செல்வநாயகம் காங்கேசன்துறையில்:

13,520 வாக்குகள் – 44.29%

பெற்று வெற்றி பெற்றார். 

ITAK மொத்தமாக 13 ஆசனங்களை வென்றது. 

ஜி.ஜி. பொன்னம்பலம் 1970 தேர்தலில் தனது நாடாளுமன்ற ஆசனத்தை இழந்தார். 

XVIII. 1972

குடியரசு அரசியலமைப்பு:

1972 மே 22 அன்று இலங்கை புதிய குடியரசு அரசியலமைப்பை ஏற்றுக்கொண்டது.

செல்வநாயகம் இந்த அரசியலமைப்பை எதிர்த்தார்.

1972 அக்டோபரில் அவர் காங்கேசன்துறை நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் பதவியை ராஜினாமா செய்தார். 

அவரது நிலைப்பாடு:

புதிய அரசியலமைப்பில் தமிழர்களின் அரசியல் பாதுகாப்பும் அதிகாரப் பகிர்வும் போதுமானதாக இல்லை.

என்பதாக இருந்தது.

இது அவரது அரசியல் வாழ்க்கையில் மிகவும் முக்கியமான கொள்கை அடிப்படையிலான நாடாளுமன்ற ராஜினாமா.

XIX. 1973–1974

நாடாளுமன்ற அரசியலிலிருந்து மக்கள் ஆணைக்கான சோதனை

செல்வநாயகம் தனது ராஜினாமைக்குப் பின்னர்:

மக்கள் என்ன சொல்கிறார்கள்.

என்பதைத் தேர்தல் மூலம் சோதிக்க விரும்பினார்.

ஆனால் காங்கேசன்துறை இடைத்தேர்தல் நீண்டகாலம் நடத்தப்படவில்லை.

இதனால் தமிழர் அரசியலில் நாடாளுமன்றப் பாதை குறித்த ஏமாற்றம் அதிகரித்தது. 

XX. 1975

காங்கேசன்துறை இடைத்தேர்தல்

இது நமது “மக்கள் பிரதிநிதித்துவம்” என்ற கேள்விக்கு மிக முக்கியமான தேர்தல்.

6 பிப்ரவரி 1975

செல்வநாயகம் -தமிழர் ஐக்கிய முன்னணி சார்பில் போட்டியிட்டார்.

முடிவு:

* செல்வநாயகம் – 25,927

* வி. பொன்னம்பலம் – 9,457

வாக்குப்பதிவு – 86.68%

செல்வநாயகத்தின் வாக்கு சதவீதம் -

72.55% 

இந்தத் தேர்தலை செல்வநாயகம் புதிய அரசியலமைப்புக்கு எதிரான மக்கள் கருத்துக்கணிப்பாக அரசியல் ரீதியாக விளக்கினார். 

இதன் வரலாற்று முக்கியத்துவம்.

1972 அரசியலமைப்பை எதிர்த்து பதவி விலகிய செல்வநாயகம், மீண்டும் தேர்தலுக்குச் சென்றார்.

மக்கள் அவரை மிகப்பெரிய வாக்கு வித்தியாசத்தில் மீண்டும் தேர்ந்தெடுத்தனர்.

இதனை செல்வநாயகத்தின் தனிப்பட்ட அரசியல் நிலைப்பாட்டிற்கு கிடைத்த வலுவான தொகுதி அளவிலான ஜனநாயக ஆதரவு என்று வரலாற்று ரீதியாகக் கூறலாம்.

ஆனால் இதை முழு இலங்கைத் தமிழர்களின் ஒரே மாதிரியான கருத்தாக நேரடியாக பொதுமைப்படுத்துவது சரியல்ல.

XXI. 1976

வட்டுக்கோட்டைத் தீர்மானம்.

14 மே 1976 அன்று வட்டுக்கோட்டையில் தமிழர் ஐக்கிய முன்னணியின் தேசிய மாநாடு நடைபெற்றது.

அதற்கு தலைமை தாங்கியவர் தந்தை செல்வநாயகம். 

அங்கு அரசியல் கோரிக்கை ஒரு மிகப் பெரிய மாற்றத்தை அடைந்தது.

முன்னைய:

சமஷ்டி -பிராந்திய தன்னாட்சி

என்ற கோரிக்கையிலிருந்து,

"சுதந்திரமான, இறைமையுள்ள, மதச்சார்பற்ற, சோசலிச தமிழீழ அரசு”

என்ற கோரிக்கையை முன்வைத்தது. 

அதன் அடிப்படை கருத்தாக சுயநிர்ணய உரிமை முன்வைக்கப்பட்டது.

இதுவே தமிழர் அரசியல் வரலாற்றில் மிகப் பெரிய கருத்தியல் மாற்றம்.

XXII. 1977

இரு தலைவர்களின் அரசியல் காலத்தின் முடிவு

1977ஆம் ஆண்டு இருவரின் வாழ்க்கையிலும் இறுதி கட்டம்.

தந்தை செல்வநாயகம்

26 ஏப்ரல் 1977 அன்று காலமானார். 

அவர் இறப்பதற்கு முன்னர்:

* சமஷ்டி

* பிராந்திய தன்னாட்சி

* மொழி உரிமை

* சத்தியாக்கிரகம்

* பேச்சுவார்த்தை

* ஒப்பந்த அரசியல்

* பின்னர் சுயநிர்ணயம்

என்ற நீண்ட அரசியல் பாதையை கடந்து வந்திருந்தார்.

ஜி.ஜி. பொன்னம்பலம்

1977இல் காலமானார். அவரது மரணத் தேதி தொடர்பாக ஆதாரங்களில் 9 பிப்ரவரி. 9 டிசம்பர் 1977 என முரண்பாடு காணப்படுகிறது; எனவே இங்கு துல்லியமான தேதியை உறுதியாகக் கூறாமல் 1977 என்று மட்டும் பதிவு செய்கிறேன்.

1944–1977 : முழு காலத்தின் சுருக்கம்

ஆண்டு ஜி.ஜி. பொன்னம்பலம் தந்தை செல்வநாயகம்

* 1944 தமிழ்க் காங்கிரஸ் உருவாக்கம் தமிழ்க் காங்கிரஸுடன் இணைவு

* 1945 சோல்பரி ஆணைக்குழுவில் 50:50 தமிழர் பிரதிநிதித்துவப் பணியில் பங்கு

* 1947 யாழ்ப்பாணம் – வெற்றி காங்கேசன்துறை – வெற்றி

* 1948 அரசாங்கத்தில் அமைச்சர் குடியுரிமை=தமிழர் உரிமை விவகாரத்தில் எதிர்ப்பு

* 1949 தமிழ்க் காங்கிரஸ் தமிழரசுக் கட்சி உருவாக்கம்

* 1952 மீண்டும் வெற்றி தேர்தல் தோல்வி

* 1956 யாழ்ப்பாணத்தில் வெற்றி காங்கேசன்துறையில் வெற்றி; ITAK எழுச்சி

* 1957 தமிழ்க் காங்கிரஸ் எதிர்க்கட்சிப் பாதை பண்டா–செல்வா ஒப்பந்தம்

* 1958 அரசியல் செல்வாக்கு குறைவு கட்சி தடை-கைது; இன வன்முறை

* 1961 -சத்தியாக்கிரகம்

* 1965 நாடாளுமன்ற அரசியல் டட்லி–செல்வா ஒப்பந்தம்.

* 1967–69 ஐ.நா. பிரதிநிதித்துவம் தமிழரசுக் கட்சித் தலைமை.

* 1970 நாடாளுமன்றத் தோல்வி மீண்டும் காங்கேசன்துறை வெற்றி.

* 1972 அரசியல் காலத்தின் இறுதிக்கட்டம் அரசியலமைப்புக்கு எதிராக ராஜினாமா

* 1975 - இடைத்தேர்தலில் 72.55%

* 1976 - வட்டுக்கோட்டைத் தீர்மானம்

* 1977 மறைவு மறைவு

இப்போது முக்கியமான கேள்வி

“யார் உண்மையான மக்கள் பிரதிநிதி”

இதற்கு ஒரே ஒரு ஆண்டை வைத்து பதில் கூற முடியாது.

மாறாக, 33 ஆண்டுகால வரலாற்றைப் பார்த்தால் நான்கு வெவ்வேறு அளவுகோல்கள் தெரிகின்றன.

① ஆரம்பகால தமிழர் அரசியல் பிரதிநிதித்துவம்

ஜி.ஜி. பொன்னம்பலம் மிக முக்கியமான முன்னோடி.

1944–1952 காலத்தில் அவர் தமிழர் அரசியலின் முக்கிய நாடாளுமன்றக் குரலாக இருந்தார்.

② அரசியல் கொள்கையின் தொடர்ச்சி

1949க்குப் பின்னர் செல்வநாயகம் தனது அரசியலை:

சமஷ்டி- தன்னாட்சி- மொழி உரிமை- சத்தியாக்கிரகம் -பேச்சுவார்த்தை- சுயநிர்ணயம்.

என்ற தொடர்ச்சியான பாதையில் எடுத்துச் சென்றார்.

③ தேர்தல் மக்கள் ஆதரவு

1956க்குப் பின்னர் ITAK தமிழர் பகுதிகளில் முக்கிய அரசியல் சக்தியாகியது. 1975 காங்கேசன்துறை இடைத்தேர்தலில் செல்வநாயகம் 72.55% வாக்குகளைப் பெற்றார். 

④ ஆனால் ஒரு முக்கியமான வரம்பு.

செல்வநாயகத்தின் அனைத்து அரசியல் கோரிக்கைகளும் நடைமுறையில் வெற்றி பெற்றன என்று கூற முடியாது.

1957 பண்டா–செல்வா ஒப்பந்தம் நடைமுறைக்கு வரவில்லை. 

1965 டட்லி–செல்வா ஒப்பந்தத்தின் முக்கிய அம்சங்களும் முழுமையாக நடைமுறைப்படுத்தப்படவில்லை. 

எனவே:

மக்கள் ஆதரவு இருந்தது என்பது ஒன்று; அந்த மக்கள் ஆணையை அரசியல் வெற்றியாக மாற்ற முடிந்ததா என்பது வேறு ஒன்று.

இந்த இரண்டையும் ஒன்றாகக் கலக்கக் கூடாது.

இறுதியாக ஒரு முக்கியமான வரலாற்றுச் சுருக்கம்

ஜி.ஜி. பொன்னம்பலம் தமிழர் அரசியலில் முதன்மையாக.

சிறுபான்மை அரசியல் பாதுகாப்பு மற்றும் சமமான பிரதிநிதித்துவம்.என்ற கேள்வியை முன்வைத்தார்.

தந்தை செல்வநாயகம் அதனைத் தொடர்ந்து

“தமிழர்களுக்கு பிராந்திய அரசியல் அதிகாரம், தன்னாட்சி, சமஷ்டி” என்ற கோரிக்கைக்கு விரிவுபடுத்தினார்.

பின்னர் ஒப்பந்தங்கள் தோல்வியடைந்ததும், அரசியலமைப்பு மாற்றங்களும் இன அரசியலும் தீவிரமடைந்ததும், தமிழர் அரசியல் சுயநிர்ணயம் மற்றும் தனி அரசியல் அரசை நோக்கிய கோரிக்கையாக 1976 வட்டுக்கோட்டைத் தீர்மானத்தில் வெளிப்பட்டது. 

அதனால் இந்த வரலாற்றை ஒரே வரியில் இவ்வாறு புரிந்துகொள்ளலாம்:

ஜி.ஜி. பொன்னம்பலம் “எண்ணிக்கையால் பெரும்பான்மை ஆட்சி செய்யும் நிலையில் சிறுபான்மை பாதுகாப்பு எப்படி?

என்ற கேள்வியை எழுப்பினார்.

தந்தை செல்வநாயகம் “தமிழ் மக்களுக்கு அரசியல் அதிகாரம் எவ்வாறு உறுதி செய்யப்படும்” என்ற கேள்வியை மையப்படுத்தினார்.

1944 முதல் 1977 வரை நடந்த அரசியல் மாற்றங்கள் - அந்த இரு கேள்விகளுக்கும் இலங்கை அரசியல் வழங்கிய பதில்களின் வரலாறாகவே பார்க்க வேண்டும்.

#தொகுப்பு_போராளி_கர்த்தகன்